Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Γεμάτες μέρες...


Καλημέρα σας!
Μια συννεφιασμένη και σκονισμένη Τρίτη,που μοιάζει με Δευτέρα.
Και μας δυσκολεύει λίγο,αλλά δεν πειράζει,γιατί η εργάσιμη εβδομάδα θα τελειώσει λίγο πιο γρήγορα!
Τα νέα μου:πήρα καινούρια γυαλιά!
Μετά από 5,5 χρόνια που είχα τα προηγούμενα και ένα μικρό ατύχημα πριν λίγες μέρες,ήρθε η ώρα να τα αλλάξω.
Στην αρχή έψαχνα για έναν καφετί-σοκολατί σκελετό αλλά ό,τι δοκίμαζα δε μου άρεσε καθόλου.
Έτσι,ανάμεσα σε ένα λαδί-λαχανί και τον κόκκινο,διάλεξα τον κόκκινο!
Ο οποίος έχει και ένα φαντασματάκι στο εσωτερικό του και η Εσθήρ έχει ενθουσιαστεί και το λέει σε όλους!
Σάββατο πρωί και ώρα για check up.
Που σημαίνει ότι την προηγούμενη μέρα έπρεπε να μη φάω φρούτα,λαχανικά,όσπρια και γαλακτοκομικά και το πρωί των εξετάσεων να πιω νηστική 6 ποτήρια νερό...
(Μαρτύριο,αλλά όχι όσο η γλυκόζη που έπινε μια εγκυούλα στο μικροβιολογικό κέντρο και την έβλεπα να είναι έτοιμη να το κάνει εμετό..)
Αφού λοιπόν τελείωσε αυτό,πήγαμε για πρωινό στο ΙΚΕΑ.
Το croque madame που πήρα ήταν πολύ πολύ νόστιμο αλλά μου έπεσε βαρύ μετά από τόσες ώρες νηστείας...
Περάσαμε όμως ένα όμορφο πρωινό,και η Αναστασία μπήκε στον "παιδότοπο" της τραπεζαρίας,απ'όπου την άρπαξα σε δευτερόλεπτα,όταν το παιδάκι με το σκούρο μπουφάν που φαίνεται στη φωτογραφία,τη χτύπησε στο κεφάλι με το πλαστικό σφυρί που κρατάει στο χέρι του.
Κυριακή μεσημέρι,και μετά την εκκλησία πήγαμε στο αγαπημένο μας εστιατόριο:La Pasteria.
Μου αρέσουν τα μενού που έχει με 12,15 ή 18 ευρώ γιατί τα έχουν όλα!
Ορεκτικό,κυρίως πιάτο και γλυκό!
Κι επειδή τρελαίνομαι για πανακότα,διάλεξα το μενού με σαλάτα του Καίσαρα και τορτελίνια με κοτόπουλο σε σάλτσα λεμονιού.
Φυσικά η μερίδα ήταν τεράστια και από το δικό μου φαγητό έφαγε και η Εσθήρ και πάλι περίσσεψε και μας το έκαναν πακέτο.
Μου άρεσε το προσωπικό για την εξυπηρέτηση και τη φιλική διάθεση προς εμάς και τα παιδιά.
Το απόγευμα άρχισα τις ετοιμασίες για το σαρακοστιανό τραπέζι.
Τι κι αν θα περνούσαμε τη μέρα σε σπίτι φίλων...Δεν μπορούσα να πάω με άδεια χέρια!
Γι'αυτό ετοίμασα χταπόδι ξυδάτο,κολοκυθοκεφτέδες,χαλβά σιμιγδαλένιο και λαγάνα.
Μου άρεσε πολύ η διαδικασία,που δεν ήταν καθόλου δύσκολη τελικά,και το αποτέλεσμα αν και σπιτικό,ήταν πολύ γευστικό!
Το σίγουρο είναι πως θα ξαναφτιάξω,και αυτή τη φορά με παραλλαγές,όπως ελιές μέσα στη ζύμη.
Δευτέρα πρωί ξεκινήσαμε για το εξοχικό των φίλων μας.
Ευτυχώς απέχει μόνο μισή ώρα από την Αθήνα.
Φτάσαμε εκεί και ξέραμε ότι θα περάσουμε όμορφα!
Τα παιδιά άρχισαν αμέσως το παιχνίδι και τις ζαβολιές,εμείς ήπιαμε το καφεδάκι μας και ετοιμάσαμε μερικά ακόμη καλούδια για το μεσημέρι.
Γαρίδες και μύδια σε λευκή σάλτσα με λιγκουίνι και παέλια έτοιμη από τα LIDL!
Και τα δυο πιάτα ήταν γευστικότατα και θα τα δοκιμάσουμε ξανά σύντομα.
Αυτό που με χαροποίησε περισσότερο είναι ότι η Εσθήρ καταβρόχθισε τη λαγάνα μου και ότι η Αναστασία χάζευε έξω από το παράθυρο τα σκυλιά και τις κότες.
Ο καιρός δε μας επέτρεψε να πετάξουμε χαρταετό αλλά δε στεναχωρηθήκαμε καθόλου,αφού έτσι κι αλλιώς περάσαμε μια πολύ ωραία και γεμάτη μέρα.
Την ώρα που είπαμε να φύγουμε,έπιασε μια μπόρα τρομερή και καθυστερήσαμε λίγο ακόμη,με αποτέλεσμα με πέσουμε στην κίνηση της επιστροφής,χωρίς όμως μεγάλη απόκλιση τελικά.
Κορίτσια μπάνιο και ύπνο κι εμείς χαλάαααρωση για λίγο ακόμη,μέχρι να επιστρέψουμε στη ρουτίνα μας.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Μπισκότα με ταχίνι,κουάκερ και άλλα καλά!

Κάπου στις αρχές του μήνα ανακάλυψα τη συνταγή για αυτά τα καταπληκτικά μπισκότα.
Νομίζω από τις Συνταγές της Παρέας.
Στην αρχή μου φάνηκαν αποτυχημένα αλλά τελικά ήταν από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει!

Οπότε σήμερα που τα ξαναέφτιαξα,διπλασίασα τη συνταγή γιατί...εξαφανίζονται ως διά μαγείας!
Τα υλικά αυτά βγάζουν 30 μπισκότα με 6εκ διάμετρο.

1 φλιτζάνι ταχίνι
1 φλιτζάνι μέλι
2 κούπες χοντροσπασμένη καρυδόψιχα
1 κούπα σταφίδες (εγώ έβαλα ένα μίγμα από σταφίδες-cranberries-goji berries που έχω στο ντουλάπι μου για να βάζω στο γιαούρτι)
3 κούπες νιφάδες βρώμης (κουάκερ)
1 κγ κανέλα
 Βάζουμε σε ένα μπολ τα καρύδια,τις σταφίδες,την κανέλα,το ταχίνι και το μέλι.
Ανακατεύουμε.
Προσθέτουμε το κουάκερ και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε ένα ενιαίο μίγμα.
Πλάθουμε μπαλάκια και τα πατάμε να απλώσουν και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 10 λεπτά ακριβώς.
Αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς και τα διατηρούμε σε μεταλλικό κουτί.
Η συνταγή έλεγε και σταγόνες σοκολάτας,αλλά προτίμησα να μη βάλω.

Προσοχή!!
Το ότι είναι υγιεινά δε σημαίνει πως είναι και διαιτητικά!!!

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Παγωμένα νέα!!

Καλημέρα!!
Καλή εβδομάδα,αν και Τρίτη σήμερα.
Έχουμε μπει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες-για τα δικά μας δεδομένα-και είναι ίσως η πρώτη φορά που ανυπομονώ για το καλοκαίρι.Ή έστω για την άνοιξη.
Είναι δύσκολο να βγαίνουμε το πρωί από το ζεστό σπίτι και στη διαδρομή για το σχολείο να παγώνουμε,όσο καλά ντυμένες κι αν είμαστε με το Εσθηράκι.
Πλησιάζει όμως η ώρα που θα πάρω το δίπλωμα και θα γλιτώσουμε την πρωινή παγωνιά.

Την προηγούμενη βδομάδα το νήπιό μας πήγε εκδρομή στο Μέγαρο Μουσικής.
Δήλωσα συμμετοχή για συνοδός και με πήραν μαζί τους,μαζί με 3 ακόμη μαμάδες.
Είδαμε την παράσταση "Τα μεγάλα ψέματα του μικρού Ερμή".
Πολύ διδακτική ιστορία,όσον αφορά τις συνέπειες που έχουν τα ψέματα τόσο σε μας αλλά και στους γύρω μας.
 Η επόμενη μέρα μας ξημέρωσε πολύ,πολύ παγωμένη!
Νιφάδες είχαν αρχίσει να πέφτουν από νωρίς,αλλά την ώρα που βγήκα για να πάρω την Εσθήρ από το νήπιο,ήταν το καλύτερο!
Ολόλευκες παγωμένες νιφάδες έπεφταν πυκνά και πάγωναν την ατμόσφαιρα.
Αλλά ήταν και τόσο ήσυχα!
Να γιατί συμβαίνει αυτό!
Αυτή την πολύτιμη ησυχία έρχεται να εξηγήσει η επιστημονική κοινότητα λέγοντας «Όταν το χιόνι πέφτει, υπάρχουν κάποια ηχητικά κύματα που δεν απορροφούνται. Όσο οι νιφάδες χιονιού συσσωρεύονται, υπάρχει περισσότερος χώρος που μένει κενός μεταξύ τους, σε σύγκριση με την επιφάνεια των υγρών στοιχείων όπως το νερό. Με όλο αυτό τον άδειο χώρο, ο ήχος δεν είναι σε θέση να αναπηδήσει από το χιόνι τόσο εύκολα όσο θα ήταν από το νερό και  απορροφάται πολύ περισσότερο».
Πηγή:http://www.thatslife.gr/relax/snow-and-calm/ 
Το απολαύσαμε λοιπόν όσο περισσότερο γινόταν.
Βέβαια,αργά το μεσημέρι που η χιονόπτωση ήταν ακόμα πιο έντονη,αγχώθηκα για το πώς θα επέστρεφε ο Γιώργος από τη δουλειά.
Στο βουνό μας το είχε ήδη στρώσει,όπως και στις γύρω ταράτσες και σκεπές.
Φυσικά άδικα αγχώθηκα,μιας και τελικά δεν το έστρωσε στους δρόμους.
Και δυστυχώς δεν είχαμε καμία ελπίδα να κάνουμε κοπάνα την επόμενη μέρα λόγω αποκλεισμού!
Και κάπως έτσι έφτασε το Σαββατοκύριακο.
Με μια τέλεια εκδρομή για το Γιώργο και την Εσθήρ.
Στο χιονοδρομικό κέντρο στο Μαίναλο!
Εγώ είχα αρκετή δουλειά κι επειδή δε μου αρέσει να δουλεύω με βιασύνη,έμεινα πίσω με την Αναστασία.
 Η Εσθήρ το καταευχαριστήθηκε,ανεβοκατέβαινε τις πλαγιές με το σκαφάκι που νοίκιασαν και ο Γιώργος την κυνηγούσε!!
Έφτιαξαν χιονάνθρωπο,έπαιξαν χιονοπόλεμο,έγιναν μούσκεμα μέχρι το κόκαλο (παρά την ειδική φόρμα για σκι) και κάπου αργά το απόγευμα επέστρεψαν,πολύ κουρασμένοι και άλλο τόσο ευχαριστημένοι!
Η εβδομάδα που μόλις ξεκίνησε είναι πιο χαλαρή από άποψη δουλειάς,αλλά προσπαθούμε να δούμε τι θα κάνουμε την Καθαρά Δευτέρα.
Θα είμαστε με παρέα?Μόνοι?Στην Αθήνα?Κάπου αλλού?
Δεν το ξέρουμε ακόμη!

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Μμμμμ πίτσα!!!

Από τότε που ξεκινήσαμε με το Γιώργο το δικό μας σπιτικό,μου άρεσε να βρίσκομαι στην κουζίνα και να φτιάχνω λιχουδιές για μας και τους φίλους μας.
Να τους μαζεύω γύρω από ένα τραπέζι και να συζητάμε,να γελάμε,να προβληματιζόμαστε για πολλά.
Αυτός ήταν και ο λόγος που σιγά σιγά μάζεψα 15 κιλά μέσα σε 4 χρόνια,αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Τώρα λοιπόν,μαμά με δυο παιδάκια,νιώθω την ανάγκη να υπάρχει πάντα το κατιτίς μαμαδίστικο στην κουζίνα μου.Ένα κέικ,κουλουράκια,μπισκότα...
Και φυσικά,όταν έρχεται η ώρα του σνακ/κολατσιού/βραδινού,προτιμώ να φτιάξω κάτι από την αρχή,παρά να το παραγγείλουμε ή απλά να το ψήσω.

Έτσι το Σάββατο,είχαμε όρεξη για πίτσα.Για σπιτική πίτσα!
Έφτιαξα το ζυμάρι μου,το άφησα να ξεκουραστεί και να διπλασιαστεί σε όγκο,ετοίμασα τα υπόλοιπα υλικά μου και έγινε η πιο ωραία πίτσα όλων των εποχών.
(Ό,τι έπρεπε για συνοδευτικό στην ταινία "Gone girl" που είδαμε...)

Για ένα μεγάλο ταψί φούρνου χρειάστηκα...

Για τη ζύμη
500-520γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
350ml χλιαρό νερό
1 φακελάκι μαγιά
1 πρέζα ζάχαρη
1κγ μυρωδικά (βάζω ρίγανη και θυμάρι)
4κσ ελαιόλαδο
1,5κγ αλάτι
Ζυμώνω μέχρι να μην κολλάει στα χέρια,βάζω σε ελαφρώς λαδωμένο μπολ και σε ζεστό μέρος για μια ώρα περίπου.
Τα υλικά που έβαλα επάνω στη ζύμη μου ήταν...
Περίπου 10κσ σάλτσα ντομάτας (λίγο ελαιόλαδο,pummaro,αλάτι,ρίγανη και σιγοβράζω για 15 λεπτά)
Μορταδέλα
Ροδέλες πράσινης πιπεριάς
Τριμμένο edam
Μανιτάρια
1/2 πακέτο μπέικον ψιλοκομμένο
Ροδέλες ντομάτας πασπαλισμένες με λίγη ρίγανη
3κσ κρέμα γάλακτος

Άφησα την πίτσα ένα μισάωρο στον πάγκο της κουζίνας πριν την ψήσω,ώστε να γίνει πιο αφράτη η ζύμη.
Έψησα για 25 περίπου λεπτά στους 180 βαθμούς και ιδού!!
Η πιο τέλεια πίτσα!

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Αγαπημένη γωνιά

Όσα χρόνια είμαι blogger,έχω "μπει" σε αρκετά σπίτια.
Σε κουζίνες,υπνοδωμάτια,σαλόνια,κήπους,μπαλκόνια...
Τα αγαπημένα μου είναι δυο αδερφών,της Κατερίνας και της Λίτσας.
Πάντα διακοσμημένα με υλικά από τη φύση ανάλογα με την εποχή,με δικές τους κατασκευές,με λουλούδια,με κεριά,με κλαδιά,με πέτρες,με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.
Εγώ αντίθετα με τη διακόσμηση δεν μπορώ να πω ότι το'χω και πολύ..
Ωστόσο κατάφερα να φτιάξω μια ωραία και ζεστή γωνιά στην κουζίνα μου,με διακοσμητικά που με εκφράζουν και έχουν φτιάξει για μένα φίλες μου!

Στην αρχή είχα μόνο ένα ραφάκι,γιατί τα μπιχλιμπιδάκια μου ήταν λίγα.
Σιγά σιγά έγιναν πολλά,άρχισαν να στριμώχνονται και καθόλου δε μου άρεσε αυτό.
Γι'αυτό ο Γιώργος βρήκε τη λύση:θα βάζαμε ακόμα ένα ραφάκι πάνω από το πρώτο!

Ω τι χαρά!!
Τα πραγματάκια μου τακτοποιημένα και στολισμένα!
Μεταλλικά κουτάκια με cupcakes.
Χάρτινα ρομαντικά κουτάκια.
Κορνιζάκι με μάλλινα cupcakes. 
Και ένα γούρι πλεγμένο για μένα.

Δεν έχω επόμενο στόχο σε αυτό το project της διακόσμησης!
Ό,τι μου έρθει να φτιάξω,θα σας το δείξω!
Σίγουρα θα είναι με χειροποίητες δημιουργίες,γιατί μου αρέσει να στηρίζω τις κοπέλες που ασχολούνται.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Στιγμές...σχολικές!

Στις 10 Σεπτέμβρη του 2013 έγινε στο σχολείο μας η κλήρωση για τα παιδάκια που θα πήγαιναν νηπιαγωγείο μαζί με τα νηπιάκια.
Η κλήρωση έγινε γιατί έπρεπε να καλυφτούν 7 θέσεις που έμειναν κενές από τα νήπια στο κλασικό τμήμα κι έτσι τα 10-12 προνηπιάκια μπήκαν σε κλήρωση.
Μέσα σε αυτά τα παιδάκια ήταν και η Εσθήρ.
Ούτε 4 χρονών ακόμη αλλά πανέτοιμη για να αρχίσει τη σχολική της ζωή.

Τη μέρα εκείνη είχα πολύ άγχος,όπως και οι υπόλοιπες μαμάδες που ήμασταν μαζί στην κλήρωση.
Την είχα προετοιμάσει από το καλοκαίρι που κάναμε την αίτηση ότι μπορεί να πάει σχολείο.Λέγαμε τι θα κάνει εκεί,πώς θα περνάει η μέρα,ότι θα κάνει καινούριους φίλους,θα μαθαίνουν να γράφουν,να τραγουδάνε,θα παίζουν...Και ένιωθα πως αν δεν κληρωνόταν,η απογοήτευσή της θα ήταν μεγάλη.
Ευτυχώς τραβώντας έναν κλήρο,άκουσα το όνομα της Εσθήρ και πανηγύρισα!!
Το ίδιο απόγευμα πήγαμε να πάρουμε τσάντα,μπουκάλι για το νερό,μπολάκι για το κολατσιό,πετσετούλα,χαρτομάντηλα,υγρά μαντηλάκια...
Διάλεξε σετ με τη Minnie,κάτι που έκανε εντύπωση σε μένα και τον μπαμπά της,μιας και συνήθως προτιμούσε αγορίστικα παιχνίδια.
Ξεκίνησε λοιπόν το σχολείο,όμορφα και καλά,με μια κυρία που αγάπησε τα παιδιά από την πρώτη μέρα και την αγάπησαν κι αυτά.Η κυρία Αγγελική!Κεφάτη και με δυνατή φωνή,με αγκαλιές και χάδια,τα καλωσόριζε κάθε μέρα στην τάξη.
Και ερχόταν το μεσημέρι που πήγαινα να την πάρω.
Είχα γνωρίσει 2-3 μαμάδες προνηπίων και με αυτές έλεγα ένα γεια.
Αναρωτιόμασταν όλες πώς να τα πήγαν τα παιδάκια μας κάθε μέρα,αν έφαγαν το κολατσιό τους,αν πέρασαν όμορφα,αν έμαθαν κάτι καινούριο,περιμέναμε την περιβόητη "λίστα" για να ξεχυθούμε στα βιβλιοπωλεία!
Σιγά σιγά ξεθάρρεψα και άρχισα να μιλάω με όλες τις μαμάδες.Με όλες όμως!
Και με τις γιαγιάδες!Και τους παππούδες που έφερναν και έπαιρναν τα παιδάκια το πρωί και το μεσημέρι.
Άρχισα να πηγαίνω στο σχολείο λίγα λεπτά νωρίτερα για να προλάβω να τα πω με τις μαμαδοφίλες μου!Πάντα με πρόσεχαν γιατί ήμουν η μικρότερη και έγκυος στην Αναστασία.
Είπαμε για τις εγκυμοσύνες,τις γέννες μας,αναλύσαμε το πόσο φιλάσθενα ή όχι είναι τα παιδιά μας,αν κάνουν λογοθεραπεία,αν είναι καλόφαγα ή δύσκολα στο φαγητό...
Έλειπε μια μαμά και ανησυχούσαμε τι έγινε.Σαν να χάλαγε η παρέα!

Μετά ήρθε η ώρα να γεννήσω την Αναστασία και το πήγαινε έλα σταμάτησε για λίγο καιρό.
Όχι όμως η επικοινωνία μου με τις μαμαδοφίλες μου!
Ένα τηλέφωνο από τη μια,ένα μήνυμα από την άλλη,μια συνάντηση στο super market με την παράλλη...ο καιρός πέρασε,έφτασε το καλοκαίρι και πέρασε και το Σεπτέμβρη άρχισα πάλι να πηγαίνω εγώ την Εσθήρ στο σχολείο.

Φέτος η παρέα άλλαξε.
Οι περισσότερες μαμάδες έφυγαν-τα παιδάκια τους πήγαν στο δημοτικό (στην από κάτω αυλή!).
Τα καινούρια παιδάκια αρκετά και τα "παλιά" λίγο πιο δεμένα μεταξύ τους.
Εσθήρ,Νικόλας,Βάσια,Δανάη,Στρατής,Σταύρος είναι από πέρσι μαζί και μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν!
Καινούριες μαμάδες προστέθηκαν στην παρέα-αλλά και μπαμπάδες. 
Οι μαμάδες σιγά σιγά έχουν μπει στο κλίμα.Ακόμα και οι γιαγιάδες και οι παππούδες.
Αυτοί που δεν εγκλιματίζονται με τίποτα είναι οι μπαμπάδες!
Φαντάζομαι ότι ντρέπονται να μιλήσουν με μας αλλά δεν έχουν και τίποτα να πουν μεταξύ τους!
Κάθονται παράμερα και περιμένουν καρτερικά να ανοίξει η πόρτα για να πάρουμε τα παιδιά.

Πλέον περιμένουμε το Σεπτέμβρη που θα πάμε Δημοτικό και θα σμίξουμε πάλι όλες μαζί,τα παιδιά μεταξύ τους κι εμείς οι μαμάδες εκεί στην αναμονή!
Ξέρω πως τα μεγαλύτερα έχουν κάνει καινούριες φιλίες αλλά η Εσθήρ ανυπομονεί να είναι ξανά στην ίδια αυλή με τη Λυδία,την Έλενα και την Ελευθερία.Αυτές οι πιτσιρίκες την αγαπούν πολύ και τις έχω δει να την κανακεύουν,να την αγκαλιάζουν και να την παίρνουν να παίξει μαζί τους.
Νομίζω πως θα μου λείψει η ανεμελιά του νηπιαγωγείου από Σεπτέμβρη που θα έχουμε διαβάσματα...

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Η πρωινή μας προετοιμασία

Πολλές φορές διαβάζω για μανούλες που τρέχουν πανικόβλητες να προλάβουν να ετοιμάσουν τα παιδιά για το σχολείο,για παιδιά που αντιδρούν στα ρούχα που έχουν διαλέξει οι μαμάδες τους,που αργούν να πιουν το γάλα τους επειδή χαζεύουν στην τηλεόραση.

Μου φαίνεται παράξενο όλο αυτό,ίσως επειδή στο δικό μας σπίτι δε συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Η μόνη περίοδος "πανικού" ήταν όταν η Αναστασία ήταν ακόμα πολύ μωρό,2 μήνες περίπου δηλαδή.Θυμάμαι πως πολλά πρωινά άφηνα το μωρό να κλαίει στο καρότσι,ενώ έπλενα τα δόντια της Εσθήρ ή έβαζα την Εσθήρ να ντυθεί μόνη της επειδή ήταν επείγον να κάνω άντληση και δεν μπορούσα να τη βοηθήσω.
Η εποχή αυτή πέρασε κι έτσι επανήλθαμε στο πρόγραμμά μας!

Νομίζω ότι το βασικό συστατικό της "επιτυχίας" ενός οργανωμένου πρωινού ξεκινήματος είναι το πρόγραμμα,η ρουτίνα.Να ξέρουμε όλοι με ποια σειρά γίνονται τα πράγματα.
Πολλά παιδιά τα βοηθάει να βλέπουν τη σειρά των πραγμάτων αποτυπωμένη σε εικόνες,πχ.ξύπνημα,πλύσιμο,ντύσιμο,πρωινό,αναχώρηση από το σπίτι.
Εγώ δεν έχω κάνει κάτι τέτοιο γιατί δε χρειάστηκε.
Επίσης είναι σημαντικό,τα μεγαλύτερα παιδιά να βοηθάνε όσο γίνεται στην προετοιμασία και σε κάποιες απλές ενέργειες που πρέπει να γίνουν.

Στο σπίτι μας,τα πρωινά είμαι μόνη εγώ με τα κορίτσια,γιατί ο μπαμπάς μας φεύγει πολύ νωρίς για τη δουλειά.

Το πρόγραμμά μας έχει ως εξής:
Σηκώνομαι στις 7 ακριβώς,πλένομαι και ντύνομαι.
Βουρ στην κουζίνα,όπου αδειάζω το πλυντήριο πιάτων και τακτοποιώ τα πλυμένα.
Αποβραδίς έχω βάλει στην κούπα της Εσθήρ 1 κουταλάκι κακάο και δίπλα ακριβώς το καλαμάκι και στη δική μου κούπα 1,5 κουταλάκι καφέ και 2 κουταλάκια ζάχαρη (η ώρα για το δικό μου καφέ αργεί ακόμη).
Ζεσταίνω το γάλα της και το βάζω στο τραπέζι.
Ετοιμάζω το κολατσιό της,γεμίζω το μπουκάλι της με νερό και τα βάζω στην τσάντα της,μαζί με την πετσετούλα.
(Συνήθως της κόβω μήλο/μπανάνα ή καρότα με κριτσίνια.Αν έχουμε τοστ,βάζω από το προηγούμενο βράδυ ζαμπόν και τυρί μέσα στο ψωμί,και το φυλάω στο ψυγείο.Έτσι το πρωί μένει μόνο να το ψήσω.)
Η ώρα έχει πάει 7:18.
Πάω στο δωμάτιό της,όπου άλλες φορές με περιμένει ξύπνια,άλλες φορές την ξυπνάω εγώ.
Πηγαίνει τουαλέτα,ντύνεται (ή την ντύνω εγώ,αναλόγως τα κέφια της!) με τα ρούχα που έχουμε ετοιμάσει από το βράδυ,για να μην έχουμε και αυτό στο πρωινό μας τρέξιμο.
Στην κουζίνα,κάθεται και πίνει το γάλα της,χωρίς τηλεόραση (την έχουμε σε άλλο δωμάτιο).
Θεωρώ πως δεν έχει κανένα όφελος ένα παιδί από το να χαζεύει στην τηλεόραση με το που ξυπνήσει...
Στο μεταξύ,εγώ σηκώνω το μωρό,της αλλάζω πάνα και την ντύνω και πάμε μαζί στην κουζίνα.
Η Εσθήρ συνήθως έχει πιει το γάλα της και,αφού βάλει την κούπα στο νεροχύτη και το καλαμάκι στα σκουπίδια,ασχολείται με κάποιο παιχνιδάκι της.
Η ώρα έχει πάει 7:26.
Ετοιμάζω το γάλα της Αναστασίας,καθόμαστε στον καναπέ και το πίνει.
Πλένουμε δόντια,πρόσωπο,χτενιζόμαστε.
Παίρνουμε τσάντα,μπουφάν,γάντια,σκούφο,παπούτσια,και κατεβαίνουμε στη γιαγιά,όπου αφήνω την Αναστασία μέχρι να πάω και να έρθω από το νήπιο.
Η ώρα έχει πάει 7:44.
Μιλάμε λιγάκι,βάζουμε σκούφο,κασκόλ,γάντια και μπουφάν και φεύγουμε για το σχολείο.
Η ώρα έχει πάει 7:52.
Στη διαδρομή μου λέει τι όνειρα έχει δει ή πόσο κρύο έφερε στην πόλη μας η Έλσα του Ψυχρά κι ανάποδα ή ότι έχει καιρό να δει το κίτρινο σχολικό που πηγαίνει τα παιδιά σε άλλο σχολείο ή ότι της λείπουν οι φίλες της που φέτος πάνε στην Α δημοτικού και ότι του χρόνου θα είναι μαζί στην ίδια αυλή.Δεν έχω πάντα διάθεση για συζήτηση (αυτό είναι κάτι που πρέπει να δουλέψω...) αλλά προσπαθώ να μην αφήνω τις κουβέντες τις μετέωρες...
Μπαίνουμε στο νήπιο,την αφήνω με φιλάκι και αγκαλιά και βγαίνω.
Η ώρα έχει πάει 8:03.
Σε 7-8 λεπτά το πολύ έχω επιστρέψει,παίρνω την Αναστασία από τη μαμά μου,ανεβαίνουμε στο σπίτι μας.
Παπούτσια και μπουφάν μένουν έξω από την πόρτα.
Βάζω το μωρό στο πάρκο για τον πρωινό υπνάκο της,ανοίγω τον υπολογιστή,πατάω το κουμπί του βραστήρα για να ζεστάνει το νερό,χτυπάω με μια σταλιά νερό τον καφέ με τη ζάχαρη,προσθέτω το καυτό νερό και λίγο γάλα και επιτέλους ήρθε η ώρα να χαλαρώσω,να απαντήσω emails,μηνύματα μέχρι τις 9 παρά.
Οπότε και ξεκινάω δουλειές,μαγείρεμα,καθαριότητα,ψησίματα...μέχρι να πάει 12 και να φύγω με την Αναστασία στο mei tai ή μόνη μου να πάρω την Εσθήρ.

Προσπαθήστε να εφαρμόσετε όσα περισσότερα μπορείτε και τα πρωινά σας θα αλλάξουν.
Για αρχή,γράψτε με τη σειρά όσα πρέπει να γίνουν σε ένα χαρτί και κολλήστε το στον καθρέφτη σας ή στο ντουλάπι της κουζίνας...Για να μην ξεχάσετε τίποτα!

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Τα πρώτα γενέθλια της Αναστασίας Ζωής!

Χτες η Αναστασία είχε τα πρώτα της γενέθλια.
Είναι κλισέ,αλλά μου φαίνεται απίστευτο πώς πέρασε τόσο γρήγορα ένας χρόνος από τη μέρα που τη γέννησα.
Ήταν μια σταλιά νεογέννητο,πολύ πολύ απαλή από το σμήγμα που ήταν καλυμμένη για μεγάλο διάστημα μέσα στην κοιλιά μου,με μια έντονη εσάνς..μωρουδίλας!!Κάτι ανάμεσα σε πούδρα και μαλλί της γριάς.Και τόσο γλυκιά!!
Να'μαστε εδώ τη μέρα της γέννησής της,μια μπεμπούλα 2715γρ και μια μαμά πρησμένη,ταλαιπωρημένη από το χειρουργείο αλλά απίστευτα ήρεμη και ευτυχισμένη!
Και φέτος...μια κουκλίτσα λίγο αρρωστούλα και μια μαμά ακόμα πιο ευτυχισμένη!
Οι πρώτοι μήνες ήταν δύσκολοι.
Είχα αποφασίσει να μη θηλάσω,αλλά να κάνω αντλήσεις.
Ο κόπος ήταν διπλός:έπρεπε να αντλώ και στη συνέχεια να ταΐζω το μωρό.
Κι αν έκανε και εμετό ή γουλιές (που είχαμε πολλέεεεεςςςς!!!),να την καθαρίσω,αλλάξω και ξαναταίσω...Αυτό γινόταν και τη νύχτα φυσικά!Γιατί ως γνωστόν,τα μωρά είναι άνθρωποι της νύχτας!
Αν δεν είχα το Γιώργο να με βοηθάει αυτούς τους μήνες δεν θα τα είχα καταφέρει.
Ευτυχώς κράτησε μόνο 2,5 μήνες η περίοδος του ξενυχτιού!
Μετά αρχίσαμε τα 8ωρα και μετά τα 10ωρα ύπνου!
Οπότε και μετακόμισε στο δωμάτιό της,απέναντι από την Εσθήρ.
Σιγά σιγά μπήκαμε στις στερεές τροφές τις οποίες δέχτηκε πολύ καλά,άρχισε να αποκτάει δύναμη στο σώμα της,μπουσούλησε,σηκώθηκε όρθια,έβγαλε δόντια,έμαθε να κάνει κουπεπέ και πολλά άλλα και τελευταίο κατόρθωμα ήταν τα βήματά της!

Το θέμα για τα γενέθλιά της δεν ήταν δύσκολο να το αποφασίσω.
Από μόνη της είναι μια ηλιαχτίδα μέσα στο σπίτι μας,με το γέλιο της,τα νάζια της,την ήρεμη παρουσία της και τα γλυκά της μάτια.
Οπότε το πρώτο πράγμα που οργάνωσα ήταν το candy bar!
Σε αποχρώσεις του απαλού ροζ και κίτρινου αλλά και με λίγο γαλάζιο για να κάνει τη διαφορά!
Ήλιοι,λουλούδια,ο αριθμός 1 ήταν τα βασικά στοιχεία τα οποία δημιούργησα σε όλες τις μορφές τους!
Τούρτα με έναν τεράστιο χαμογελαστό ήλιο και πολλά λουλούδια γύρω του.
Μπισκότα και cupcakes με ήλιους και το νο1.
Μπεζέδες με άρωμα φράουλα και μπανάνα.
Macarons με άρωμα φράουλα.
Θεϊκά σοκολατένια cake pops σε χάρτινα καλαμάκια με ροζ ρίγες και φούξια και κίτρινα πουά.
Marshmallows κίτρινα,ροζ και λευκά.
Φτιάξαμε και διακοσμητικά από χαρτόνι!!
Μια "αλυσίδα" με διαδοχικούς ροζ και κίτρινους κρίκους και μια γιρλάντα με λουλουδάκια που στη "γύρη" τους έγραφε "You are my sunshine,My only sunshine",εμπνευσμένο από το ομώνυμο τραγούδι του Johnny Cash.
Αγόρασα και τρεις μπάλες και τις κρεμάσαμε στο ταβάνι,ακριβώς πάνω από το candy bar.
(μπορείτε να δείτε τα γλυκά λεπτομερώς εδώ)
Ο μπουφές των αλμυρών ήταν επίσης εύκολη υπόθεση,αφού υπάρχει η φίλη μου Μαρία που έφτιαξε τα περισσότερα μεζεδάκια (πρασοπιτάκια,τυροπιτάκια,λουκανικοπιτάκια,τυλιχτό μακαρόνι με κιμά και τυριά σε φύλλο κρούστας).
Τα υπόλοιπα τα έφτιαξα εγώ:πίτσα σε φόρμα που λιώνει στο στόμα,κοτομπουκιές πανέ,κεφτεδάκια,μπριός με σως γιαουρτιού και ζαμπόν-τυρί και ατομικές σαλατίτσες (καρότο,αγγουράκι,ντοματίνια,πολύχρωμες πιπεριές) με σως γιαουρτιού.
Εδώ θα δείτε και το εσωτερικό της τούρτας μας!!
Κανονικά οι τούρτες που φτιάχνω έχουν τρεις δίσκους κέικ και δυο στρώσεις κρέμας.
Αλλά έκανα λάθος!Και έψησα τη δόση των 20εκ σε ταψί 18εκ,με αποτέλεσμα να βγει ΠΟΛΥ ψηλή και να έχω τη δυνατότητα για μια έξτρα στρώση κρέμας που έκανε τη μεγάλη διαφορά.
Οπότε είχαμε 4 στρώσεις chocolate mud cake με 2 στρώσεις φράουλα και 1 στρώση μπανάνα.
(λυπήθηκα πολύ που έκοψα τη συγκεκριμένη τούρτα...) 
Οι καλεσμένοι μας ήταν αρκετοί και φέτος.
Ήμασταν 17 μεγάλοι και 12 πιτσιρικάκια από 11 μηνών έως 9 ετών.
Έπαιξαν πολύ,έφαγαν πολλά πολλά γλυκά (συγνώμη μαμάδες!),τσακώθηκαν και λιγάκι αλλά πέρασαν καλά!
Όταν ήρθε η ώρα για το κεράκι βοήθησε η Εσθήρ γιατί δεν είχαμε κάνει καμία πρόβα με την Αναστασία!!!Το θυμήθηκα τελευταία στιγμή!!
Η τούρτα της τής άρεσε πολύ,ενθουσιάστηκε με τον ήλιο και έπιανε τις ακτίνες του!!
Και παρά την αδιαθεσία της,δε σταμάτησε να χαμογελάει,να κάνει παλαμάκια και...να μην ξεκολλάει από την αγκαλιά μας!!
Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα πάει αγκαλιά σε κάποιον εκτός από τη δική μου,του μπαμπά της και της μαμάς μου...
Ήταν μια πολύ όμορφη μέρα,ακριβώς όπως άξιζε στο μικρό μας Αναστασάκι!
Χρόνια πολλά μωράκι μου!
Να είσαι πάντα γερή και να μας γεμίζεις με τα χαμόγελά σου!
Σε αγαπάμε πολύ!! 
Εσθήρ-μπαμπάς-μαμά

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

Περπατήσαμε!!

Ίσως έχω κάνει κι άλλο τέτοιο ποστ,για τη μέρα που περπάτησε η Εσθήρ.
Ίσως και όχι,όμως.
Δεν έχει σημασία.
Γιατί τα πρώτα της βήματα τα έχω χαραγμένα στο μυαλό μου.
Θυμάμαι ακριβώς πού έγιναν,τι φορούσε τότε.
Θυμάμαι που σκέφτηκα "μεγάλωσε" καθώς της άνοιξα τα χέρια μου για να έρθει στην αγκαλιά μου.

Έτσι όπως θα θυμάμαι και τα πρώτα βήματα της Αναστασίας,χτες,3 μέρες πριν τα πρώτα της γενέθλια.
Μεγάλωσε κι αυτή...
Έπλενα πιάτα στην κουζίνα και η Εσθήρ φώναξε "Καλέ,αυτή η μικρή κάνει πολλά βήματα!!".
Έτρεξα να δω και μέτρησα 9 βηματάκια!
Όχι μόνο μια φορά!
Από τη στιγμή εκείνη δε σταμάτησε να κάνει βήματα,να πέφτει,να ξανασηκώνεται,να ξαναπερπατάει!
Όλη τη μέρα!
Χαμογελούσε και περπατούσε!
Κι εμείς γελούσαμε,της λέγαμε "Μπράβο" και κάναμε παλαμάκια όλοι μαζί!
Κατάφερα να τραβήξω ένα βιντεάκι για να δει κι εκείνη τα πρώτα της βήματα όταν μεγαλώσει.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Καλή Χρονιά!!!

Καλημέρα σας!!
Καλή χρονιά σε όλους και όλες,με υγεία,αγάπη και πολλές χαρές!

Είστε καλά?Περάσατε όμορφα τις μέρες αυτές?
Εμείς ναι!
Μέρες γεμάτες με μαγειρέματα,προετοιμασίες και φίλους και οικογένεια!

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς βάλαμε και πάλι τα καλά μας για να υποδεχτούμε το 2015.
Που ελπίζουμε να είναι καλό όπως και το 2014.
Γιατί,προσωπικά,κατάφερα να ολοκληρώσω τους στόχους μου.
Ποιοι ήταν αυτοί?
Μα φυσικά να χάσω τα κιλά που με βάραιναν τόσο πολύ αλλά και να εξελιχθώ λίγο ακόμη στη δουλειά μου.
Για το 2015 οι στόχοι μου είναι 3:
1.Να πάρω δίπλωμα οδήγησης.
2.Να αφιερώνω πιο πολύ χρόνο στα κορίτσια μου.
3.Να εξελιχθώ ακόμη περισσότερο στα επαγγελματικά.
Το πρωί της Πρωτοχρονιάς ένας ζεστός καφές ήταν ό,τι χρειαζόμουν για να ξυπνήσω καλά.
Και μια καρδούλα εμφανίστηκε στον αφρό! 
Με την κατάλληλη προετοιμασία από την προηγούμενη μέρα,το μαγείρεμα κύλησε χαλαρά και είχα χρόνο για φωτογραφίες!
Γιατί αυτές μένουν τελικά και θυμόμαστε πώς πέρασαν οι μέρες,οι μήνες,τα χρόνια...
Με το Αναστασάκι μου δίπλα στο τζάκι.
Αγαπημένες σαλάτες...
Πολύχρωμη με ρόδι,πορτοκάλι,καρύδια και σως μπαλσάμικου με μέλι.
 Πράσινα λαχανικά με αυγά,μανιτάρια,παξιμαδάκια και σως μουστάρδας με σκόρδο.
Το φοβερό σουφλέ με ψωμί του τοστ που έφτιαξα και τα Χριστούγεννα και έγινε ανάρπαστο από μικρούς και μεγάλους!
Χοιρινό ρολό της Μίνας γεμιστό με δαμάσκηνα και πατατούλες.
Ρολό κοτόπουλο γεμιστό με μπέικον και τυριά και πατάτες ψημένες σε χυμό πορτοκαλιού,μουστάρδα και δεντρολίβανο.
Πατατόσουπα βελουτέ σερβιρισμένη με τραγανό μπέικον και τριμμένη γραβιέρα.
Καταπληκτικό γλυκό ψυγείου με μπισκότα oreo,φιστικοβούτυρο και σιρόπι σοκολάτας.
Είχαμε κι άλλα στο τραπέζι μας,μιας που ήμασταν 12 μεγάλοι,5 πιτσιρίκια και 2 μωρά!!
Παστίτσιο της μαμάς,μπουκιές σκορδόψωμου,ζυμαρικά ογκρατέν της Μαρίας,cheesecake nutella της Έλσας,την αγαπημένη μου μηλόπιτα και φυσικά μοσχοβολιστή βασιλόπιτα με φλουρί,που έπεσε στη Μαρία και στο γιο της τον Αλέξανδρο!
Εδώ έχουμε τα μικρά μας,τον Παναγιώτη της Μίνας και την Αναστασία που προσπαθούν να γίνουν φίλοι!!!
14 μηνών ο Παναγιώτης και 12 η Αναστασία σε λίγες μέρες!!
Δεν τα πήγαν και άσχημα για πρώτη φορά!
Η παρέα μας διάλυσε αργά το απόγευμα κι εμείς κουρασμένοι,αλλά τόσο γεμάτοι,μαζέψαμε το σπίτι,βάλαμε τα κορίτσια για ύπνο και χαλαρώσαμε!!!

Και του χρόνου!!

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Christmas time!

Καλημέρα σας!!!
Χρόνια πολλά με υγεία!
Πώς περνάτε τις μέρες των εορτών?

Εμείς περισσότερο στο σπίτι αλλά και με μερικές βόλτες σε φίλους ή στο αγαπημένο μας River West!

Ξεκινάμε παραμονή Χριστουγέννων με εμένα στην κουζίνα,να φτιάχνω γλυκά για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Και τις δυο πιτσιρίκες μου να μπλέκονται στα πόδια μου,ακόμα και σ'αυτή τη μικρή γωνίτσα της κουζίνας που έχω για να μαγειρέψω,να δουλέψω,να φτιάξω τις λιχουδιές μας!
 Τα γλυκά μου λοιπόν ήταν cheesecake και τρουφάκια.
Μια λάθος κίνηση όμως..."μοίρασε" το cheesecake σε όλο το ψυγείο,τον καταψύκτη,το πάτωμα και τη μοκέτα.
Την ώρα της πτώσης ένιωσα την καρδιά μου να σταματάει και δεν είμαι σίγουρη τι ήταν χειρότερο:τα υλικά που πήγαν χαμένα ή το μάζεμα που με περίμενε?
Έκανα μισή ώρα να επαναφέρω την τάξη και την καθαριότητα στο ψυγείο και στα πέριξ.
Και φυσικά έφτιαξα ένα δεύτερο cheesecake σε καινούρια φόρμα,μιας που την προηγούμενη την είχα ψιλοχαλάσει λίγες μέρες πριν...Και χμμμμ....ήταν ο βασικός λόγος αυτής της καταστροφής...
Το βράδυ βάλαμε τα καλά μας και φωτογραφηθήκαμε!!

 Πόση ευτυχία χωράει σε μια φωτογραφία??
Το πρωί των Χριστουγέννων το δέντρο μας ήταν γεμάτο δωράκια.
Η Jessie του Toy Story για την Εσθήρ,ένα τραπεζάκι δραστηριοτήτων για την Αναστασία,ρουχαλάκια και άρωμα για τον μπαμπά και οι αγαπημένες πυτζάμες και καλτσοπαντόφλες για μένα,μαζί με ένα μπουκαλάκι-σαν άρωμα μου φάνηκε στην αρχή-Tentura.
Και φυσικά χριστουγεννιάτικες κάλτσες για όλη την οικογένεια!!!
 Το μεσημέρι ήρθαν οι ξαδέρφες μου με τη θεία και φάγαμε στη μαμά μου,αλλά για γλυκό και καφέ ανεβήκαμε σε μας.
 Τρουφάκια και cheesecake έγιναν ανάρπαστα,μαζί με τα λικεράκια μας!
Ξεκουραστήκαμε λίγο και βουρ για το σπίτι του Χρήστου και της Μαρίας!!

Την Παρασκευή σηκώθηκα με το ζόρι-δεν είμαι για πολλά ξενύχτια πια...
Είχα να ετοιμάσω ακόμη ένα γιορτινό τραπέζι.
Τις συνταγές τις είχα βρει καιρό πριν και με έβγαλαν ασπροπρόσωπη!
και μανιταρόσουπα βελουτέ,η κλασική γιορτινή μου σαλάτα με ρόδι,πορτοκάλι και καρύδια,παντζαροσαλάτα,αναψυκτικά,γλυκά...
Περάσαμε μια όμορφη μέρα με τους φίλους μας!

Χτες το μωρό μας  ήταν λίγο άρρωστο με πυρετό.
Ευτυχώς σήμερα είναι περδίκι κι έτσι μπορώ να σχεδιάσω ήρεμη το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μας!
Με άλλους φίλους,άλλο μενού,αλλά με την ίδια προσμονή!!

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Γενέθλια και γιορτή στο νήπιο!!

Το Εσθηράκι μας έγινε 5 ετών!!
Φυσικά το γιορτάζουμε κι εμείς μαζί της,γιατί μαζί με εκείνη εμείς γίναμε 5 ετών γονείς!

Φέτος λόγω τεχνικών δυσκολιών (γιορτή στο νήπιο ανήμερα των γενεθλίων) το πάρτυ μεταφέρθηκε μια μέρα μετά (σήμερα δηλαδή) και έγινε στο νήπιο,με τους συμμαθητές της και τις δασκάλες.

Η γιορτή χτες κύλησε πολύ όμορφα.Η παράσταση που είχε διαλέξει η κυρία της ήταν η "Αγέλαστη Πολιτεία" με τραγούδια των αδερφών Κατσιμίχα.
Η Εσθήρ ήταν η πρώτη χήνα και μετέφερε στα φτερά της τα καλικαντζαράκια που σκόρπισαν χαρά στους Αγέλαστους.
Στο τέλος της γιορτής ήρθε και ο Άγιος Βασίλης και μοίρασε δωράκια σε όλα τα παιδιά.
 Στο σπίτι πήρε και το δώρο των γενεθλίων της,την πίστα Hot Wheels!!
Στα γενέθλια τώρα...
Είχε διαλέξει τούρτα και μπισκότα Frozen κι εγώ έπρεπε να βρω τρόπο να βγουν χαριτωμένες η Έλσα και η Άννα.Πιστεύω πως είναι από τις πιο δύσκολες φιγούρες όλων των εποχών!
Το αποτέλεσμα ήταν αυτό:
Τόσο η Εσθήρ όσο και τα υπόλοιπα παιδάκια ενθουσιάστηκαν και μάλιστα η Εύη,μια συμμαθήτριά της,κοιτούσε τις ζαχαρένιες κουκλίτσες με ματάκια που έλαμπαν!

Το Εσθηράκι συγκινήθηκε την ώρα που της τραγουδούσαμε "Να ζήσεις Εσθηράκι" στα ελληνικά,τα αγγλικά αλλά και τα κινέζικα!!
Χορέψαμε πολλά τραγουδάκια όλοι μαζί και μετά,καθισμένα σε ένα κύκλο,όλα τα παιδάκια έδωσαν ευχούλες για την Εσθήρ και για τα Χριστούγεννα.
Πήρε δώρο ένα μπλοκ με ζωγραφιές από τους συμμαθητές της και εκείνη τους κέρασε μπισκότα.
Και από σήμερα σχολείο τέλος μέχρι τις 8 Ιανουαρίου,οπότε και θα ετοιμαζόμαστε για το πάρτυ γενεθλίων της Αναστασίας μας!