Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Γίναμε μαμάδες...

Πιστεύω πως τελικά οι ορμόνες της εγκυμοσύνης,αυτές που μας κάνουν τόσο ευσυγκίνητες σε ό,τι αφορά ή δεν αφορά μωράκια,δεν εγκαταλείπουν ποτέ τον οργανισμό μας.

Μαθαίνεις πως μια φίλη σου είναι έγκυος κι αμέσως ταυτίζεσαι μαζί της.
Περνάς νοερά τις ναυτίες της,γιατί είχες υποφέρει κι εσύ ένα διάστημα ή σε όλη την εγκυμοσύνη σου.
Έχει την αγωνία να ακούσει την καρδούλα του μωρού της στον υπέρηχο και θυμάσαι το δικό σου άγχος ανάμεσα στους υπερήχους.
Περιμένει πώς και πώς την αυχενική στο τέλος του πρώτου τριμήνου και εσύ χαζεύεις το σποράκι σου στο dvd που σου έδωσαν όταν έκανες την ίδια εξέταση.
Νιώθει τα πρώτα φτερουγίσματα του μωρού της και ανυπομονείς να φτάσει στον 7ο-8ο μήνα για να μπορείς να αισθανθείς κι εσύ τις κλωτσιές ή το κορμάκι του που τεντώνεται.
Μαθαίνει το φύλο του μωρού στη β' επιπέδου και της διηγείσαι τότε που ο δικός σου γιατρός σού είχε πει πως το μωρό μάλλον είναι αγόρι,τα αγόρασες όλα μπλε και τελικά στη β' επιπέδου έμαθες πως είναι κορίτσι!
Πρέπει να κάνει την καμπύλη σακχάρου και της λες να κλείσει τη μύτη και να πιει τη γλυκόζη μονορούφι και σε καμία περίπτωση να μην κάνει εμετό (γιατί είναι πραγματικά αηδία) γιατί θα πρέπει να την ξαναπιεί από την αρχή.
Σου λέει ότι στο doppler είδε το μωρό της σε τρισδιάστατο υπέρηχο και αναστενάζεις γιατί κι εσύ είχες ενθουσιαστεί με αυτή την ανακάλυψη που δείχνει το εμβρυάκι σου σαν το πιο όμορφο άλιεν!
Έχει λίγες συσπάσεις και πρέπει να ξεκουραστεί αλλά καταλαβαίνεις ότι η φύση τη σπρώχνει να προετοιμάσει το σπίτι της,τη "φωλιά" για το μωράκι που θα έρθει σύντομα.Τα ίδια έκανες κι εσύ ένα Σάββατο βράδυ.
Κουράστηκε πια από το βάρος,από τα πρησμένα πόδια,αλλά κυρίως από την αναμονή να αντικρύσει το μωρό της...Και θυμάσαι πως οι μέρες δεν περνούσαν με τίποτα,γι'αυτό έφτιαχνες όλη μέρα μπισκότα και μελομακάρονα.
Δεν μπορεί να κοιμηθεί γιατί δε βολεύεται με τίποτα και ξαγρυπνάει και της λες να κοιμηθεί όσο μπορεί τώρα.Πολύ κλισέ,αλλά δεν ξέρει πώς είναι με ένα μωράκι στο σπίτι.
Και έρχεται Η ΩΡΑ.Λίγη διαστολή,λίγα πονάκια.Ή προγραμματισμένο ραντεβού....Και στο δρόμο για το μαιευτήριο.
Ο τοκετός ολοκληρώθηκε,είτε φυσιολογικά είτε με καισαρική,και ξέρεις πώς νιώθει.Γιατί το ένιωσες κι εσύ.
Δεν τη νοιάζει αν πονάει,αν δεν μπορεί να καθίσει άνετα,αν το μαλλί της δεν είναι στην τρίχα.
Κρατάει το μωρό της στην αγκαλιά,ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τελείωσε η αναμονή και βλέπει το προσωπάκι του για πρώτη φορά.Τόσο δικό της κι όμως η φαντασία της δεν μπορούσε με τίποτα να συλλάβει αυτό το θαύμα που έχει μπροστά της.Το πλασματάκι αυτό γνωρίζει το σώμα της από μέσα.Όπως κανείς άλλος.Το σπλάχνο της.Έχει ακούσει την καρδιά της να χτυπάει πάνω από το κεφαλάκι του!
Το μυρίζει,γιατί πραγματικά αυτή η μωρουδίλα για την οποία όλοι μιλάνε,δεν προέρχεται από τα βρεφικά απορρυπαντικά,αλλά από το κορμάκι του μωρού.Τόσο απαλό,σαν μετάξι από βελούδο,σαν πούπουλο από φτερό αγγέλου.
Αχχχχ τι συναισθήματα...τι στιγμές και πόση αγάπη,ΠΟΣΗ ΑΓΑΠΗ.

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Σοκολατένιο cheesecake

Καλημέρα σας!!
Επιτέλους λίγος ήλιος!
Όχι ότι τρελαίνομαι για τον ήλιο,αλλά τουλάχιστον θα στεγνώσουν λίγο πιο γρήγορα τα ρούχα!!

Σήμερα έφτιαξα ένα σοκολατένιο cheesecake για να πάμε σε ένα σπίτι που είμαστε καλεσμένοι αύριο.
Γενικά προτιμώ τα γλυκά στις παραδοσιακές τους γεύσεις (και ειδικά το cheesecake το θέλω με γλυκό βύσσινο!) αλλά όταν δοκίμασα αυτό το γλυκό από την Έλσα,το αγάπησα.
Ήταν ένα γλυκό που άξιζε τις θερμίδες του.
Όλα τα υπολογίζω έτσι πια!Δε μου αρκεί κάτι να είναι νόστιμο επειδή άρεσε σε κάποιον άλλο.Απαιτώ να αξίζει τις θερμίδες του!

Πάμε λοιπόν να δούμε τη συνταγή βήμα βήμα.

(Για μια φόρμα δαχτυλίδι 25-26εκ διάμετρο)

Για τη βάση θα χρειαστούμε

300-350γρ μπισκότα digestive τριμμένα στο μούλτι
125γρ βούτυρο λιωμένο
2κσ πραλίνα φουντουκιού
1/2 κουτί πουράκια σοκολάτας σπασμένα στο χέρι
100γρ φουντούκια καβουρδισμένα και χοντροκομμένα

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ,τα στρώνουμε στη φόρμα μας και βάζουμε 10' στην κατάψυξη.

Για την κρέμα θα χρειαστούμε

600γρ τυρί κρέμα (χρησιμοποίησα philadelphia)
50γρ άχνη
450γρ πραλίνα φουντουκιού

Χτυπάμε στο μίξερ το τυρί κρέμα με την άχνη μέχρι να αφρατέψει και προσθέτουμε την πραλίνα,χτυπώντας μέχρι να ενσωματωθούν.

Για το γαρνίρισμα σπάμε τα υπόλοιπα πουράκια και τα πασπαλίζουμε πάνω από το γλυκό μας
Μπορούμε να προσθέσουμε και γλυκό φράουλα ή βύσσινο,αν θέλουμε.

Βάζουμε στο ψυγείο για 4 ώρες τουλάχιστον ή για ολόκληρο το βράδυ.

Καλή απόλαυση!



Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Χοιρινές μπριζόλες στο φούρνο

Δεν ξέρω εσείς αν καταφέρνετε να κάνετε τις μπριζόλες σας λουκούμι...αλλά εγώ,μετά από 9,5 χρόνια με καθημερινό μαγείρεμα το πέτυχα πριν ένα μήνα περίπου!

Νομίζω πως το μυστικό είναι το μαρινάρισμα και το ψήσιμο.

Να τι κάνω λοιπόν.

Ζητάω από το χασάπη μου χοιρινές μπριζόλες λαιμού με 2εκ πάχος περίπου.
Τις πλένω,τις σκουπίζω με χαρτί κουζίνας και τις βάζω σε μπολ με καπάκι με την εξής μαρινάδα:
μουστάρδα
λίγο ελαιόλαδο
αλάτι,πιπέρι,ρίγανη
1κγ μέλι
Τις αφήνω όλη τη νύχτα στο ψυγείο.

Το πρωί κόβω τις πατάτες σε μικρά κομμάτια,βάζω και τις μπριζόλες στο ταψί μαζί με τη μαρινάδα τους,συμπληρώνω λίγο ελαιόλαδο και ίσως χυμό λεμονιού,σκεπάζω με αλουμινόχαρτο και ψήνω στους 190 βαθμούς για περίπου 1 ώρα.

 

Στη μια ώρα αφαιρώ το αλουμινόχαρτο,γυρίζω τις μπριζόλες και συνεχίζω το ψήσιμο για μισή ώρα ακόμη,μέχρι να πάρουν ωραίο χρώμα.


Απολαμβάνουμε με μια πλούσια σαλάτα λαχανικών!

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Πίτσα σε φόρμα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε!
Μετά από 4 μέρες στο σπίτι (λόγω Αγίας Βαρβάρας,σεμιναρίου των νηπιαγωγών και ΣΚ) η Εσθήρ σήμερα πήγε στο νήπιο με τη βροχή να μας συνοδεύει σε όλη τη διαδρομή.
Εμένα η βροχή μου αρέσει πολύ...και ειδικά το πρωί με αναζωογόνησε.

Σήμερα θα σας δείξω μια τρελή ιδέα που είδα στο blog της Άσπας και απλά περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία να δοκιμάσω.
Η οποία ήρθε χτες που είχαμε καλεσμένους φίλους μας το βράδυ.
Πίτσα σε φόρμα.
Με πολύ λίγα υλικά,που όμως είναι αρκετά για να την κάνουν μια πεντανόστιμη συνταγή.

Τα υλικά μας είναι:
-600γρ ζύμη πίτσας σε κομματάκια (παίρνουμε έτοιμη ή φτιάχνουμε δική μας-θα σας δώσω τη συνταγή που κάνω εγώ)
-2 φλιτζάνια τριμμένη μοτσαρέλα
-1 φλιτζάνι τριμμένο ρεγκάτο (ή ένταμ)
-250γρ ζαμπόν (ή πάριζα)
-4κσ κέτσαπ
-4κσ ελαιόλαδο
-ρίγανη (ή άλλη μυρωδικά)

*ζύμη πίτσας
500γρ αλεύρι δυνατό ή για όλες τις χρήσεις
1 φακ.μαγιά 
1 πρέζα ζάχαρη
350γρ χλιαρό νερό
1κγ μυρωδικά αποξηραμένα (ρίγανη,θυμάρι...)
1,5 κγ αλάτι
4κσ ελαιόλαδο

Σε ένα μπολ βάζουμε το νερό,τη μαγιά,τη ζάχαρη,τα μυρωδικά και το λάδι.
Ανακατεύουμε με ένα κουτάλι και αφήνουμε 10' να ενεργοποιηθεί η μαγιά.
Προσθέτουμε το αλεύρι και το αλάτι και ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να μην κολλάει στα χέρια και να είναι ελαστική. (μπορεί να χρειαστεί να προσθέσουμε 1-2 κουταλιές αλεύρι ακόμη)
Βάζουμε τη ζύμη σε μπολ που έχουμε λαδώσει ελαφρώς,σκεπάζουμε με μια πετσέτα και το βάζουμε στο φούρνο,στους 50 βαθμούς.Στη μισή ώρα σβήνουμε το φούρνο και αφήνουμε για άλλη μισή ώρα,μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Εκτέλεση
1.Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε μια φόρμα του κέικ.
2.Κόβουμε το ζαμπόν σε κομματάκια.
3.Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μέσα σε ένα μεγάλο μπολ και τα βάζουμε στη φόρμα.

4.Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 25-30 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι τα υλικά μας έχουν πάρει ένα ωραίο χρώμα!
5.Αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς,ξεφορμάρουμε και απολαμβάνουμε!

Τέλεια ιδέα για πάρτυ ή για μια απρόσμενη επίσκεψη!!
Δοκιμάστε τη και θα με θυμηθείτε!!

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Η ιστορία γέννησης της Αναστασίας Ζωής

Πέρσι στις 24 Μαϊου κράτησα στα χέρια μου ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης.
Ήμουν ακριβώς 5 εβδομάδων έγκυος!
Παρά τα σενάρια που είχα στο μυαλό μου για να αποκαλύψω το χαρούμενο γεγονός στο Γιώργο και τις οικογένειές μας,δεν κρατήθηκα και του το είπα από το τηλέφωνο.

Πήρα το γιατρό μου,τον μοναδικό Παντελή,και κανονίσαμε ραντεβού μετά από λίγες μέρες για να ακούσουμε καρδούλα και να δούμε το σάκο.
Η καρδιά του εμβρύου μας χτυπούσε πολύ δυνατά!
Και το συναίσθημα μέσα μου ακριβώς το ίδιο,όπως και την πρώτη φορά.
Μια τόσο δα μικρή ζωούλα είχε αρχίσει να αναπτύσσεται μέσα μου.
Η εγκυμοσύνη μου ήταν και αυτή τη φορά πολύ καλή.
Μόνο λίγες ναυτίες με ταλαιπώρησαν για 2-3 βδομάδες,αλλά πέρασαν και επανήλθα στην καθημερινότητά μου.
Όλες οι εξετάσεις και οι υπέρηχοι ήταν άψογοι κι εμείς περιμέναμε κάθε μήνα το ραντεβού για να δούμε το μωρό μας στον υπέρηχο.
Η απίστευτη γιατρός που μου έκανε τους υπερήχους,μας είχε πει από την αυχενική διαφάνεια ότι μάλλον περιμέναμε κοριτσάκι,κάτι το οποίο επιβεβαιώσαμε στον υπέρηχο β' επιπέδου και αρχίσαμε τις ετοιμασίες του δωματίου ΤΗΣ!
Συνέχισα κανονικά τη δουλειά μου,το καθημερινό πήγαινε έλα της Εσθήρ στο προνήπιο,κουραζόμουν,τα πόδια και τα χέρια μου πρήζονταν πολύ,ο Παντελής ανησυχούσε για την πίεσή μου αλλά αυτή παρέμενε πολύ χαμηλή όπως πάντα!

Έτσι πέρασαν οι 38 εβδομάδες εγκυμοσύνης και ήρθε η ώρα του τοκετού.
Προγραμματισμένη καισαρική αυτή τη φορά,κάτι που προτίμησα από το vbac,μετά από πολλή σκέψη.
Το ραντεβού δόθηκε για την Παρασκευή 10 Ιανουαρίου στο Αττικό.
Έκανα εισαγωγή την Πέμπτη το πρωί,μου πήραν ιστορικό,μου τοποθέτησαν καθετηράκι στη φλέβα και περίμενα το επόμενο πρωί...
Γύρω στις 6 το πρωί ήρθε η νοσηλεύτρια να μου κάνει κλύσμα (το μισώ!) και περίμενα να έρθει η ώρα να με πάρουν για το χειρουργείο.
Στο μεταξύ ήρθε και ο Γιώργος με την Εσθήρ και πρόλαβα να τους δω λίγο πριν με πάρει η πιο συμπαθητική τραυματιοφορέας με την καρέκλα.
Στο χώρο προετοιμασίας φόρεσα αυτό το υπέροχο διάφανο και ξώπλατο ρομπάκι και παντοφλάκια μιας χρήσης.Παρέδωσα σε μια μαία τα ρουχαλάκια που θα φορούσε το μωρό μου μόλις γεννιόταν και περίμενα να με φωνάξουν.
Ήρθε η ώρα και μπήκα στο χειρουργείο,μου έβαλαν ορούς κλπ...έρχεται και ο γιατρός μου και λέω έφτασε η ώρα!!!
Αμ δε!

Την ώρα που με είχαν σηκώσει για να κάνω την επισκληρίδιο ακούω πόρτες να χτυπάνε,τις νοσοκόμες να φωνάζουν...Ένας πανικός.
Μια κοπέλα,έγκυος κι αυτή,έπρεπε να κάνει κατεπείγουσα καισαρική γιατί το σώμα της προσπαθούσε εκείνη την ώρα να αποβάλει το μωρό της.
Αγχώθηκα κι εγώ και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ γιατί το μωράκι διασωληνώθηκε αμέσως και ακόμα μέχρι σήμερα δεν έχω μάθει τι απέγινε τελικά.

Και μετά από αυτό ναι,ήρθε η ώρα για τη δική μου γέννα!
Η αναισθησιολόγος-αστέρι μου έκανε την πιο γλυκιά επισκληρίδιο που έχω δεχτεί.
Ξάπλωσα και το σώμα μου άρχισε να μουδιάζει από τη μέση και κάτω.
Μου έκαναν τα τεστ με βρεγμένο βαμβάκι κι αφού είχα μουδιάσει εντελώς,ξεκίνησε το χειρουργείο.
Ο γιατρός μου και ο βοηθός του μου μιλούσαν όλη την ώρα αλλά εγώ ήμουν σε μια φάση νιρβάνας!
Ήθελα μεν να τους απαντήσω αλλά ήταν σαν να ταξίδευα κάπου ζεστά,χαλαρά...!!
Ήταν μαγικές οι στιγμές γιατί δεν πονούσα καθόλου,αλλά ένιωθα την παραμικρή κίνηση και τράβηγμα που γινόταν στην κοιλιά μου.
Και ξαφνικά,μια δυνατή πίεση,μια ακόμη και ουάαααααα!!!!!
Ήρθε το μωρό μου στον κόσμο!
Ήταν 12:01 το μεσημέρι.
Μια σταλίτσα 2.715γρ και 50εκ.
Τόσο ήρεμη από την αρχή.
Μου την έφεραν να τη δω και να της δώσω ένα φιλάκι και την πήραν να την καθαρίσουν,να τη μετρήσουν και να ράψουν εμένα.
Όλα τελείωσαν πολύ γρήγορα,πήγα στην ανάνηψη κι εκεί μου την έφεραν να τη θηλάσω.

Βγαίνοντας από το χειρουργείο συναντήσαμε το Εσθηράκι,τον μπαμπά μας και τις γιαγιάδες.
Δε θυμάμαι πολλά από εκείνη τη στιγμή,αλλά μου είπαν ότι η Εσθήρ συστήθηκε κανονικά στη μικρή της αδερφή!

Πήγαμε στο δωμάτιο,τακτοποιηθήκαμε και έκανα μια ευχή:να περάσουν γρήγορα οι μέρες και νύχτες του νοσοκομείου για να γυρίσουμε στο σπίτι μας και να βρούμε τους ρυθμούς μας.
Κάτι το οποίο έγινε και ζήσαμε εμείς καλά και κάποιοι άλλοι καλύτερα!

(σε επόμενη ανάρτηση θα σας γράψω για τον θηλασμό αποκλειστικά με θήλαστρο και τη δωρεά μητρικού γάλακτος στο μαιευτήριο Έλενας Βενιζέλου)

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Ένας χρόνος απουσίας

Μου έλειψε...Δεν είχα πού να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου,τις στιγμές μας...
Γι'αυτό και συνεχίζω.

Ο χρόνος που πέρασε...έφερε πολλές αλλαγές!
Πρώτη και σημαντικότερη,ένα καινούριο μωρό!
Την Αναστασία Ζωή,που σε λίγες μέρες γίνεται 11 μηνών.
Και είναι το πιο ήσυχο και βολικό μωράκι του κόσμου!
Δε μας ταλαιπώρησε σχεδόν καθόλου ούτε σαν νεογέννητο,ούτε τώρα που προσπαθεί να κάνει τα πρώτα της βήματα!
Το Εσθηράκι μου συνεχίζει στο νήπιο φέτος!
Είναι το μικρότερο μεγάλο της τάξης της!
Παραμένει ζουζουνιάρα και αεικίνητη όπως πάντα!
Μας δήλωσε πως όταν μεγαλώσει θέλει να οδηγεί αυτοκίνητα όπως ο μπαμπάς της και να φτιάχνει μπισκότα όπως εγώ (μεταξύ μας,πιστεύω πως αυτό το είπε απλά για να με παρηγορήσει!).
Οι διακοπές μας!!!
Φέτος πήγαμε μια βδομάδα στην αρχαία Ολυμπία,περάσαμε πολύ όμορφα,ξεκουραστήκαμε,κάναμε άπειρες βουτιές στην πισίνα του ξενοδοχείου,κάναμε καινούριους φίλους...
(το πακέτο διακοπών το κλείσαμε από το ekdromi.gr σε πάρα πολύ καλή τιμή)
Και μετά συνεχίσαμε στο χωριό μας,όπως κάθε καλοκαίρι.

Πριν 2 μήνες βγάλαμε και τα κρεατάκια,αναπνέουμε καλύτερα και χωρίς να ροχαλίζουμε.
Και πήραμε ένα κιλόοοοο!!!!
Το κορίτσι μου ήταν πολύ θαρραλέο.
Και έφαγε τόσο παγωτό που δεν ήθελε ούτε να το ξαναδεί!

Μετά...ήρθε η ώρα που έγινα 30 ετών!!
Και το γιορτάσαμε οι 4 μας σε μια μίνι απόδραση στα Τρίκαλα Κορινθίας.
(πάλι από το ekdromi.gr)
Περάσαμε όμορφα,κάναμε βόλτες στη φύση,ανεβήκαμε σε άλογο (εγώ για πρώτη φορά,η Εσθήρ για δεύτερη...),γεμίσαμε τα πνευμόνια μας με καθαρό αέρα...και έσβησα το κεράκι μου επάνω σε γλυκό μωσαϊκό,γιατί δεν μπόρεσα να πάρω την τούρτα που είχα ετοιμάσει μαζί μου...

Και για το τέλος αυτής της ανάρτησης αφήνω κάτι που πάλευα χρόνια:να χάσω βάρος.
Ε λοιπόν τα κατάφερα!
Με παρακολούθηση από διαιτολόγο από τέλος Μαΐου και γυμναστική εδώ και 3 μήνες κατάφερα να χάσω 15 κιλά και να έχω μια καλή φυσική κατάσταση την οποία και σκοπεύω να διατηρήσω!
Δείτε...
Στην πρώτη φωτο είμαι λίγο πριν γεννήσω (87 κιλά).
Στη δεύτερη μόλις είχα ξεκινήσει τη δίαιτα (75 κιλά).
Στην τρίτη πριν λίγες μέρες (60 κιλά).
Όχι,δεν ήταν εύκολο.
Δεν ένιωσα ιδιαίτερη πείνα αλλά το γεγονός ότι δεν μπορούσα να τσιμπολογήσω ανάμεσα στα γεύματα ήταν μεγάλος περιορισμός για μένα!
Τα κατάφερα όμως!
Αυτά είναι κάποια από τα γεύματά μου τον τελευταίο μήνα,που κάναμε ένα πιο λιτό και αυστηρό πρόγραμμα.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έρθει η ώρα να λαχταράω να φάω μπρόκολο και ότι ένα σουβλάκι τυλιχτό θα ήταν αρκετό για να βαρυστομαχιάσω...
Για να μην αναφερθώ στη γυμναστική,την οποία μισούσα..
Τώρα...περιμένω κάθε Δευτέρα και Πέμπτη τον Παναγιώτη να έρθει για να κάνουμε μια  ώρα προπόνηση.
Άλλες φορές στο σπίτι,κι άλλες στην πλατεία κάτω από το σπίτι!
Φυσικά δε σταμάτησα να φτιάχνω καλούδια για την οικογένεια και τους φίλους!
Χωρίς όμως να τσιμπολογάω ψιχουλάκια ή κομματάκια!!

Ουφ!!
Νομίζω αρκετά σας κούρασα για πρώτη ανάρτηση!
Θα επανέλθω σύντομα με Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση του σπιτιού μας!
Ελπίζω να έχω προλάβει να φτιάξω και μελομακάρονα-κουραμπιέδες μέχρι τότε!
Καλή μέρα να έχουμε!!

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Τα καλύτερα μουστοκούλουρα!

Γεια σας!!
Πάνω που κρύωσε ο καιρός και στρώσαμε τις μοκέτες μας...έπιασε πάλι ζέστη.
Δεν την αντέχω άλλο,με έχει κουράσει πολύ.

Ωστόσο έχω μπει σε πιο φθινοπωρινή διάθεση και απολαμβάνω τα ζεστά μου τσαγάκια παρέα με ό,τι γλυκάκι έχω στο σπίτι:πότε κέικ με μήλα και καρύδια,πότε μπισκότα shortbread,πότε μουστοκούλουρα.

Αυτή είναι η 3η φουρνιά που έφτιαξα και η πιο πετυχημένη.
Οι άλλες δυο ήταν καλές,αλλά όχι σαν αυτή.
Είναι η συνταγή της μαμάς μου και κακώς δεν την είχα ζητήσει από την αρχή!


Τα υλικά για 1,5-2 λαμαρίνες περίπου 28 κουλουράκια) είναι:
4 κούπες φαρίν απ
1 κγ σόδα
1 1/2 κγ κανέλα
1/2 κγ γαρύφαλλο
1/2 κγ μοσχοκάρυδο
1/2 κούπα ελαιόλαδο
1/2 κούπα ζάχαρη
2/3 κούπας πετιμέζι
2 κσ κονιάκ

Εκτέλεση
Ανακατεύουμε σε ένα μπολ τα 5 πρώτα υλικά και ανοίγουμε μια λακούβα στη μέση.
Σε ένα πιο μικρό μπολ ανακατεύουμε καλά τα υπόλοιπα υλικά και τα ρίχνουμε στη λακούβα.
Ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια (στην αρχή θα φανεί σαν να ψιχουλιάζει πολύ,αλλά γίνεται πολύ καλή).
Πλάθουμε τα κουλουράκια μας και ψήνουμε στους 175 βαθμούς για 12-14 λεπτά.

(Σημ.:το δικό μου πετιμέζι δεν ήταν τόσο γλυκό όσο τα άλλα.Αν το δικό σας είναι αρκετά γλυκό,βάλτε λιγότερη ζάχαρη.)

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Τι ωραίες μέρες!

Καλησπέρα!!
Τι κάνετε?
Πώς σας βρίσκει η προ-Παρασκευή?

Εμάς κουρασμένους αλλά πολύ γεμάτους!

Με τον πανέμορφο γάμο του Νίκου και της Εύας την Κυριακή,για τον οποίο είχα τη χαρά να ετοιμάσω τη γαμήλια τούρτα...Και όπου το Εσθηράκι ήταν παρανυφάκι και την καμαρώσαμε με μάτια βουρκωμένα ο μπαμπάς της κι εγώ!

Μετά ξεκινήσαμε μια μίνι ανανέωση στο δωμάτιο της Εσθήρ.
Με χρώματα που υπήρχαν ήδη στην αποθήκη,μια λιλά κουρτίνα που κόστισε ελάχιστα και ένα υπέροχο αυτοκόλλητο τοίχου...ε,και μια αλλαγή στη θέση των επίπλων...το δωμάτιο δείχνει σαν καινούριο!
Τα παιχνίδια μπήκαν σε μια πλευρά,το κρεβάτι στην άλλη και έτσι όλο το πάτωμα είναι διαθέσιμο για πολύ παιχνίδι!

Και εδώ έχουμε το νέο μας μέλος σε τρισδιάστατη απεικόνιση από τον υπέρηχο β' επιπέδου!
100% κοριτσάκι και μάλιστα μισό κιλό και πολύ ζωηρό!
(στη φωτο έχει το δεξί χέρι στο μέτωπο)


Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Χειμερινή ντουλάπα

Θυμάστε πριν μερικά χρόνια που σας είχα δείξει την ντουλάπα της Εσθήρ?
Γεμάτη ροζ φορεματάκια,φορμάκια,φανελάκια,παπουτσάκια αγκαλιάς.
Το μόνο σκούρο που βλέπω τώρα είναι ένα μπλε ζακετάκι και οι τζιν σαλοπέτες της!

Αυτές τις μέρες φτιάχνω τη χειμερινή της ντουλάπα.
Είναι η πρώτη της "σχολική" γκαρνταρόμπα-και μοσχοβολάει κι αυτή λεβάντα!
Όλα τα ρουχαλάκια της...για 4 ετών πλέον!
Φορέματα,φούστες,μπουφάν,ζακέτες,φόρμες για το σχολείο,κολανάκια για το σπίτι,μπλούζες αμέτρητες,πυτζάμες χαρούμενες,παντοφλάκια με κουκουβάγιες!
Διαλεγμένα από μένα,αλλά εκείνη να επιλέγει τι θα φορέσει κάθε μέρα!
Και τα πάει πολύ καλά!

Χτες κατέβασα τα πρώτα της φορμάκια,μιας και ετοιμάζουμε σιγάαα σιγάαα το δωμάτιο του καινούριου μωρού,και φυσικά τα ρουχαλάκια του.
Δεν μπόρεσα να μη θυμηθώ πόσο μικροσκοπική ήταν την πρώτη φορά που την έκλεισα στα χέρια μου.
Τα είδε κι εκείνη και ήθελε να τα φορέσει ξανά!Να γίνει ξανά μωράκι,έτσι μου είπε.
Αχ και να'ξερε πως όσο κι αν μεγαλώνει,είναι πάντα το μωρό μου!
Ακόμα και όταν θα έρθει η ώρα να φορέσει ψηλοτάκουνες γόβες αντί για τα παπουτσάκια αγκαλιάς που φορούσε τότε...




Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Είμαστε προνηπιάκια!!!

Ναι,μετά από ένα καλοκαίρι με αγωνία για το αποτέλεσμα της κλήρωσης,ήρθε η ώρα που ακούσαμε το όνομα της Εσθήρ ανάμεσα στα παιδάκια που θα παρακολουθήσουν το προνήπιο αυτή τη χρονιά!

Η συγκίνησή μου τη στιγμή εκείνη ήταν πολύ μεγάλη σε συνδυασμό φυσικά με τις ορμόνες της εγκυμοσύνης!
Γυρίσαμε στο σπίτι και αμέσως άρχισα να ψάχνω ιδέες για σπιτικό κολατσιό,τι μέγεθος τσάντας είναι κατάλληλο για την ηλικία αυτή,τι βάζουμε μέσα σε αυτή την τσάντα...
Να'ναι καλά το ίντερνετ!Διαφωτίστηκα πλήρως και το απόγευμα πήγαμε στο Μουστάκα για τσάντα-παγουράκι νερού (ναι,ακόμα ένα!)-ταπεράκι κολατσιού.Ευτυχώς το Εσθηράκι διάλεξε κάτι κοριτσίστικο και όχι Monsuno ή Ben10 όπως φοβόμουν!
Τα σκεύη πλύθηκαν και μπήκαν στη θέση τους για να φιλοξενήσουν την Παρασκευή το πρώτο κολατσιό!


 Σήμερα σηκωθήκαμε νωρίς νωρίς και ετοιμαστήκαμε για τον αγιασμό!Έγινε στο προαύλιο του δημοτικού που πήγαινα κι εγώ μικρή.
Τα παιδάκια μαζεύτηκαν με τους γονείς τους,χάρηκαν που έβλεπαν τους συμμαθητές τους μετά από ένα ολόκληρο χρόνο κι εμείς προσπαθούσαμε να βρούμε τα πιτσιρίκια της ηλικίας μας!!
Άλλη μια στιγμή συγκίνησης,όταν είδα το δάσκαλό μου να μας καλωσορίζει και να του συστήνω την κόρη μου ως μελλοντική μαθήτρια!

Το Εσθηράκι ήταν υπόδειγμα σε όλη τη διάρκεια της τελετής,δεν κουνήθηκε από δίπλα μου και έκανε ό,τι έβλεπε τα μεγαλύτερα παιδιά να κάνουν!

Μετά ανεβήκαμε στην τάξη,η νηπιαγωγός μας ενημέρωσε για κάποια βασικά θέματα (ωράριο,κολατσιό,κατάλληλα ρούχα κλπ) και επιστρέψαμε.
Αύριο πρώτη μέρα που θα μείνει μόνη της.Όχι πολύ βέβαια,μέχρι τις 10,ίσα ίσα για να συνηθίσει.
Την Παρασκευή λίγο περισσότερο και από Δευτέρα κανονικά.

Δεν είναι ούτε τέσσερα χρόνια που την κράτησα πρώτη φορά στην αγκαλιά μου.
Και τώρα αυτή η αγκαλιά πρέπει να ανοίξει και να την αφήσει να φύγει.
Να κάνει τα δικά της βήματα,να γνωρίσει μόνη της τους ανθρώπους,να εξυπηρετήσει μόνη της τον εαυτό της σε όλες τις ανάγκες της.
Δε λέω,εγώ είμαι αυτή που τη μαλώνω,που δεν κάνω όλα τα χατίρια,που πολλές φορές είμαι αυστηρή μαζί της.
Αλλά δεν παύει να είναι το σπλάχνο μου,με την κυριολεξία της λέξης.
Και ξέρω πως,αν και θα είμαι λίγο πιο χαλαρή τα πρωινά,εκείνη θα μου λείπει και το μυαλό μου θα είναι συνεχώς κοντά της.

Καλή αρχή στη σχολική σου ζωή μωράκι μου!

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Το Σαββατοκύριακό μας!

 Καλησπέρα σας!!

Μετά από μια γεμάτη βδομάδα,το Σαββατοκύριακο ήταν σχετικά χαλαρό και ξεκούραστο.

Σάββατο πρωί μας βρήκε εμένα να ψήνω μπισκότα και να φτιάχνω lemon curd και το Εσθηράκι με το Γιώργο στην πίστα καρτ Speed Park στον Ασπρόπυργο.
Η μικρή έχει γίνει εξπέρ μετά από 2 φορές που έχει πάει!
 Φυσικά κάνει ένα διάλειμμα για χυμό,πουράκια και πόζες με τα γυαλιά του μπαμπά!
Το ίδιο απόγευμα πήγαμε στο Village Park και είδαμε την ταινία "Αεροπλάνα" που ζητούσε η Εσθήρ εδώ και μέρες!
Ήταν πραγματικά αστεία και με ωραία μηνύματα που πιστεύω είναι κατανοητά και από παιδάκια.
Η αίθουσα είχε γεμίσει μαμάδες και μπαμπάδες και πιτσιρίκια και ποπ κορν!!
Η μικρή το ευχαριστήθηκε,όπως άλλωστε και τις άλλες δυο φορές που είδε ταινία στο θερινό μας σινεμά Πάνθεον.
~~~~~
Κυριακή απόγευμα ετοιμαστήκαμε για το γάμο του φίλου μας του Ιάσονα με την αγαπημένη του Αναστασία.
Προσπάθησα να βρω κάτι άνετο γιατί με τη ζέστη που είχε όλες τις προηγούμενες μέρες δε θα άντεχα να κάνω ούτε βήμα με τη μεγάλη μου κοιλιά!!
Δεν είναι τόοοσο μεγάλη,αλλά το συγκεκριμένο φόρεμα την τονίζει πολύ!
Διανύω την 20η εβδομάδα,έχω φτάσει δηλαδή στα μισά της εγκυμοσύνης!
Τα κιλά που έχω πάρει είναι 4,οπότε ας πούμε πως έχω ένα μικρόοοο περιθώριο ακόμα.
Το καλό είναι πως δεν μπορώ να φάω μεγάλη ποσότητα!!
Οπότε σταματάω νωρίς,στο μισό σουβλάκι πχ....
Πάλι καλά!

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Το καλοκαίρι μας!

Άλλη μια χρονιά φέτος περάσαμε 3 βδομάδες από το καλοκαίρι στο χωριό μας,στο Μονόδρυ Ευβοίας.
Καθαρίσαμε το σπίτι,καθαρίσαμε και τον κήπο που,ένα χρόνο τώρα,είχε γεμίσει ξερά χόρτα και τα λουλούδια μας είχαν χαθεί ανάμεσά τους.
Κάναμε βόλτες στην Κύμη,στην Πλατάνα,στις Κονίστρες.
Είδαμε τα ξαδέρφια μας με τα οποία συναντιόμαστε όχι όσο συχνά θα θέλαμε,κι ας μένουμε όλοι στην Αθήνα.Οι ρυθμοί εδώ είναι εντελώς διαφορετικοί.


 Το Εσθηράκι με το Γιώργο έκαναν συνέχεια βόλτες στο χωριό,έκαναν ποδήλατο,έπαιξαν μπάσκετ,
 τάισαν κατσικάκια,είδαν πολλών λογιών ζωάκια!
 Μέχρι και βατραχάκι μάζεψαν από τον κήπο μας!
 Τις τελευταίες μέρες βρήκαν και αυγό από χελώνα και η Εσθήρ το περίμενε κάθε μέρα να ανοίξει!
Αλλά δεν το προλάβαμε...

Ευχαριστηθήκαμε μπάνια στον Κάλαμο,στην Πλατάνα αλλά κυρίως...στην πισίνα του Kymi Palace!
Πηγαίναμε το πρωί με τα ξαδέρφια,παίρναμε έναν καφέ/χυμό/τοστάκι και καθόμασταν με τις ώωωωρες....
Άλλος δεν έβγαιναν από την πισίνα,άλλος έπαιζε με το tablet του,άλλος διάβαζε και άκουσε μουσική...
Αλλά όλοι περνούσαμε όμορφα!

Μετρημένες οι φορές που φάγαμε έξω.
Προτιμήσαμε τη σπιτική κουζίνα για άλλη μια φορά-και δε βγήκαμε χαμένοι!
Και μακαρονάδες φάγαμε,και αμπελοφάσουλα με κεφτεδάκια...
Και φτιάξαμε κέικ ζέβρα,και χαλβάδες σιμιγδαλένιους και ένα γλυκό σύκο όνειρο,για το οποίο σας χρωστάω φωτογραφία και συνταγή.

Έτσι πέρασαν οι μέρες μας.Και όταν ήρθε η ώρα της επιστροφής φύγαμε με μεγάλη δυσκολία.
Ειδικά το Εσθηράκι που πέρασε τόσες ώρες εξερευνώντας καινούρια πράγματα,τη φύση,τα ζώα,που κατάφερε να κάνει ποδήλατο πολύ καλά και να κάνει και βουτιές με ανοιχτά μάτια και μισόκλειστη μύτη!

Αλλά ο χειμώνας που ξεκινάει σύντομα είναι πολύ σημαντικός κι αυτός.
Και πρέπει να οργανωθούμε για να μας βρει καθ'όλα έτοιμους!



Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Περί πάστα φλώρας!

Αυτή την εβδομάδα με έχει πιάσει η γλυκομανία!
Κάθε μέρα φτιάχνω και από κάτι.
Τη Δευτέρα γλυκά ψωμάκια με ζάχαρη και κανέλα αλλά και μια πάστα φλώρα το απόγευμα και χτες άλλη μια πάστα φλώρα,με διαφορετική συνταγή.
Η πρώτη συνταγή ήταν με αραβοσιτέλαιο και χωρίς αυγά,ενώ η δεύτερη με βούτυρο,αυγά και περισσότερη ζάχαρη (λευκή και καστανή).
Νομίζω πως πιο κοντά στα δικά μου γούστα ήταν η πρώτη,κι ας με ταλαιπώρησε λίγο παραπάνω στο άνοιγμα της ζύμης.

Οπότε σας δίνω το σύνδεσμο για να τη δοκιμάσετε κι εσείς.


Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

Πάλι εδώ!

Μετά από αρκετούς μήνες να'ναι πάλι στην μπλογκογειτονιά!
Σκεφτόμουν να σταματήσω το blog,αλλά αρκετοί από εσάς που με διαβάζετε ενδιαφερθήκατε να μάθετε τι έγινε και αυτό μου άρεσε!

Θα αρχίσω με ένα ευχάριστο-αν και όχι για όλους-νέο,αυτό της δεύτερης εγκυμοσύνης μου!
Το θετικό τεστ ήρθε στις 24/5/13 και από τότε κάθε μέρα μας φέρνει όλο και πιο κοντά στο δεύτερο μωρό μας!
Οι εξετάσεις του όλες πολύ καλές,η ανάπτυξή του το ίδιο.
Για το φύλο έχουμε κάποιες ενδείξεις αλλά θα οριστικοποιηθεί στις 24/9 και η αποκάλυψη θα γίνει με έναν πολύ γλυκό τρόπο!
Θέλω λοιπόν να μου πείτε το αγαπημένο σας θέμα για παιδικό δωμάτιο,ένα κοριτσίστικο και ένα αγορίστικο.

Πριν λίγες μέρες επιστρέψαμε από τις διακοπές μας στο χωριό του Γιώργου,κοντά στην Κύμη Ευβοίας.3 εβδομάδες με σχετική χαλάρωση και ξεκούραση,πολλά σταυρόλεξα,αρκετά μπάνια σε θάλασσα και πισίνα...
Δυστυχώς φωτογραφίες δεν μπορώ να ανεβάσω γιατί είναι όλες περασμένες στο κινητό μου και είμαι ακόμα άσχετη με το συγκεκριμένο εργαλείο!

Στις αρχές του μήνα αναμένουμε την κλήρωση που θα ορίσει αν το Εσθηράκι θα πάει στο προνήπιο ή όχι...Από τη μια θέλω πολύ να πάει για να μάθει καινούρια πράγματα,να σταματήσει να βαριέται στο σπίτι..αλλά όσο σκέφτομαι ότι θα πρέπει να κουβαλάω μαζί μου το νεογέννητο στις διαδρομές...Να'ναι καλά οι μάρσιπποί μου mei tai και ring sling που από τώρα ξέρω πως θα με βγάλουν από τη δύσκολη θέση!

Ο μήνας που έρχεται αναμένεται γεμάτος δουλειά και ευχάριστα γεγονότα και έτσι θα περάσει γρήγορα.Οπότε ακόμα λίγο πιο κοντά στο χειμώνα!Τον περιμένω με ανυπομονησία και πιστεύω να καταλαβαίνετε το γιατί!Χριστούγεννα,γενέθλια,τοκετός...

Θα είμαι εδώ λοιπόν και θα τα λέμε!
Σας καλωσορίζω και πάλι και εύχομαι καλό υπόλοιπο καλοκαίρι σε όσους κάνουν ακόμα διακοπές!


Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Άνοιξη και Πάσχα!

Καλησπέρα και Καλό μήνα να έχουμε όλοι!
Πώς είστε?

Άρχισαν πολύ απότομα οι ζέστες και μας έπιασαν απροετοίμαστους.
Να φοράμε ακόμα μακρυμάνικα και καλσόν!
Έτσι,αυτή τη βδομάδα την αφιέρωσα στις ντουλάπες και τα ψησίματα για το σπίτι.

Βγάλαμε τα καλοκαιρινά,αποθηκεύσαμε τα χειμωνιάτικα,αφού τα βάλαμε σε προστατευτικές σακούλες και αρωματίσαμε με πουγκάκια λεβάντας.
Κρατήσαμε και ρούχα στην άκρη,για να πάνε σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Να δείτε πόσος χώρος άδειασε μέσα από αυτή τη διαδικασία...Οι ντουλάπες μας πλέον αναπνέουν και μοσχοβολάνε λεβάντα.



Έψησα κουλουράκια.Έψησα και τσουρέκια!
Ήταν η πρώτη απόπειρα μετά από μια παταγώδη αποτυχία,πριν χρόνια.
Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε απολύτως!
Και έτσι αύριο θα φτιάξω ακόμα μια φουρνιά,για το καλό και για να δώσω και στους δικούς μας!

Εγώ ταλαιπωρούμαι εδώ και πολλές μέρες με ένα συνάχι και φυσικά την εποχιακή μου αλλεργία.
Αλλά σαν να μην έφτανε αυτό,το συνάχι γύρισε σε ιγμορίτιδα και δεν τη γλίτωσα την αντιβίωση.

Αυτό όμως δε μας σταματάει από το να καθόμαστε και κανένα βραδάκι στη βεράντα μας!
Ο καιρός το επιβάλλει πια!Έτσι,είτε μόνοι μας,είτε με παρέα απολαμβάνουμε δροσερά ανοιξιάτικα βράδια χαζεύοντας το φεγγάρι και τα φώτα της πόλης που,μόνο υπό αυτές τις συνθήκες,φαίνεται όμορφη.




Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

I'm back

Μετά από απουσία 3 μηνών είμαι και πάλι εδώ.
Δεν ήμουν σίγουρη αν ήθελα να συνεχίσω το blog.
Αλλά πήρα μηνύματα από μερικά άτομα που με διαβάζουν χρόνια.
Ανησυχούσαν αν είμαστε καλά,γιατί σταμάτησα να γράφω...και ότι με περιμένουν όταν νιώσω πάλι έτοιμη.

Η αλήθεια είναι ότι συνέβησαν πολλά,δυσάρεστα αλλά και ευχάριστα.
Το πιο σημαντικό είναι ότι χάσαμε έναν πολύ σπουδαίο και αγαπημένο μας άνθρωπο.
Τον πατέρα του άντρα μου,που όμως με τα χρόνια έγινε και δικός μου πατέρας.
Μας λείπει ήδη η διακριτική παρουσία του,η τρυφερή ματιά και η γεμάτη σοφία ομιλία του...
Αλλά εκεί που βρίσκεται τώρα είναι πολύ καλά και αυτό μας αρκεί.


Τα ευχάριστα είναι διάφορα μικρά,καθημερινά γεγονότα που απλά μας γεμίζουν.
Όχι κάτι συνταρακτικό.
Ούτε το πτυχίο πήρα ακόμα και φυσικά δεν έχασα τα κιλά που είχα υπολογίσει.
Αλλά δε με νοιάζει τόσο πολύ.
Έχω την οικογένειά μου που αγαπώ τόσο πολύ,μια δουλειά που με γεμίζει...
Τι άλλο να ζητήσω?
Την υγεία για όλους μας.Αυτό.

Επίσης το Εσθηράκι κουρεύτηκε!
Τα σγουρά της μαλλάκια είναι τώρα πιο κοντά και της πάνε πάρα πολύ!
Τι λέτε?
Η αγάπη της για τους ήρωες του Toy Story συνεχίζεται αμείωτη και εννοείται πως η τούρτα της για τα 4α γενέθλια-ναι,το Δεκέμβρη-θα έχει αυτό το θέμα,όπως και το υπόλοιπο πάρτυ φυσικά.
Φέτος πήγε και πρώτη φορά στην παρέλαση στην Αγία Βαρβάρα.
Θυμήθηκα πως πριν 17 περίπου χρόνια έκανα κι εγώ παρέλαση με το δημοτικό μου και ήμουν και σημαιοφόρος.
Ευτυχώς τώρα ο καιρός ανοίγει και μπορούμε να παίζουμε στην πυλωτή μας.
Γιατί πόσο πια να κρατήσω ένα παιδάκι 3 χρονών κλεισμένο στο σπίτι?
Έχει πολλή ενέργεια και λέμε να τη γράψουμε στο κολυμβητήριο.

Εγώ έφτιαξα πρώτη φορά σιμιγδαλένιο χαλβά φέτος.
Και τον έκανα πολύ νόστιμο!
Να'ναι καλά η πεθερά μου που μου είπε μερικά μικρά μυστικά!

Και εδώ μην ξεχνάτε να βλέπετε τις γλυκές μου δημιουργίες.
Έχω πέσει με τα μούτρα στη δουλειά αυτούς τους μήνες!

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Καινούρια χρονιά!

Καλημέρα!
Καλή εβδομάδα και καλή χρονιά να έχουμε!

Δεν ευχήθηκα νωρίτερα.Σχεδόν όλες τις μέρες είχαμε κόσμο και τις υπόλοιπες ενδιάμεσα ξεκουραζόμασταν!
Το ευχαριστήθηκα,μετά από ένα μήνα γεμάτο δουλειά,μπισκότα,παραγγελίες,τούρτες...
Επιτέλους μαγείρεψα για την οικογένειά μας,για φίλους και για μας φυσικά!

Το μενού μας την Πρωτοχρονιά ήταν πιο λιτό σε σχέση με των προηγούμενων χρόνων:
-ρολό κοτόπουλο γεμιστό με βερύκοκα,δαμάσκηνα και σύκα αποξηραμένα
-ριζότο με κάστανα και βερύκοκα
-πατάτες ογκρατέν
-σαλάτα πράσινη με φράουλες και καρύδια
-σαλάτα λάχανο-καρότο με καλαμπόκι και σως γιαουρτιού
-american sponge cake με ιταλική μαρέγκα και φράουλες
Αλλά εξίσου νόστιμα όλα!

Το φλουρί που είχα κρύψει στο γλυκό μας έτυχε στο κομμάτι του Χριστού.Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό!

Έπειτα,πήρα ξανά την απόφαση-όπως κάθε χρονιά τέτοια εποχή-να ξεκινήσω τη δίαιτά μου.
Και από σήμερα το πρόγραμμα μπήκε σε εφαρμογή.
Δυστυχώς το τσουχτερό κρύο δε βοηθάει και πολύ,αλλά θα το παλέψω!

Μαζί με το 2012 αποχαιρετήσαμε και το μακρύ μαλλί της Εσθήρ!Θα σας δείξω το νέο της λουκ σε άλλη ανάρτηση!Μέχρι στιγμής δεν έχουμε βγάλει φωτογραφίες!



Προς το παρόν,παίζουμε στο σαλόνι με playmobil και υφασμάτινα τρόφιμα!

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Τα καλύτερα Χριστούγεννα!

Φέτος η μέρα των Χριστουγέννων πέρασε όπως ακριβώς την ήθελα εδώ και πολλά χρόνια..

Με δώρα για όλους κάτω από το δέντρο.
 Με ωραίο πρωινό που δεν τρώμε κάθε μέρα!
 Με πλούσιο χριστουγεννιάτικο γεύμα στο σπίτι του Νίκου και της Ειρήνης.
Με παιχνίδι δίπλα στο τζάκι το απόγευμα.
 Με λικέρ ρόδι το βραδάκι...
Και του χρόνου!